//
Archief

Monique van Biezen

Voorlichting en Beleid Contact: mvanbiezen@lumen-hollandrijnland.nl
Monique van Biezen heeft geschreven 18 berichten voor Monique van Biezen

Wet- en regelgeving bij arbeidsparticipatie: stimulans of barrière?

Al tientallen jaren wordt gestreefd naar arbeidsparticipatie van mensen met een achterstandspositie op de arbeidsmarkt. Zo ook wanneer je door een aandoening mogelijk minder verdiencapaciteit hebt en een tijdlang in een uitkeringssituatie belandt. Direct weer aansluiting vinden met de arbeidsmarkt is dikwijls lastig.  Om dit op te lossen worden re-integratieinstrumenten ingesteld. De Melkert-banen, later ID-banen, uit … Lees verder

De aandoening en het stigma

Naar aanleiding van het artikel: ‘Zelfstigma erger dan kwaal’ in de Trouw van 10 september 2014 kregen we een kritische kanttekening. In het artikel wordt namelijk gesproken over relativering. De kanttekening luidde dat  het vreselijk moeilijk en bijna onmogelijk is om de aandoening te relativeren. Als je gebukt gaat onder een depressie of bijvoorbeeld de verwarrende … Lees verder

Woordgebruik binnen de psychiatrie

Zojuist las ik een mooie blog van Menno Oosterhoff over de discussie rond woordgebruik ten aanzien van psychische problematiek. De term psychische aandoeningen ten opzichte van ‘stoornis’ wordt genoemd. Psychische aandoeningen is een term die inderdaad prettig is in het gebruik. Het is een neutrale term.  Ook kan de term psychische klachten gebruikt worden bij … Lees verder

De slagzin: ‘Iedereen heeft wel wat. Anders denken over…’

De slagzin van het komende nationaal congres destigmatisering: ‘Iedereen heeft wel wat. Anders denken over…’ heeft al wat interessante discussie opgeleverd. Het artikel van Menno Oosterhoff in het NRC van 14 juni 2014 in reactie op de slagzin en de daarop volgende reactie van Martin Jan Melinga geeft verschillende visies op de keuze voor deze slagzin. Hierbij komen, … Lees verder

De paradox van de psychiatrische diagnose

In de discussie rond zelfstigmatisering komen interessante vragen aan de orde zoals bijvoorbeeld ‘is het jezelf voorstellen als ervaringsdeskundige onder het expliciet benoemen van je diagnose(n) zelfstigmatiserend?’ Als je de DSM-classificatie van psychiatrische aandoeningen als stigmatiserend ervaart dan zal je niet snel geneigd zijn een diagnose te noemen. Maar los van het vaak wat krampachtig … Lees verder

Onderzoek naar zelfstigma

Bij zelfstigmatisering naar aanleiding van een psychische aandoening hoort voor mij automatisch het gevoel schaamte. Omdat je jezelf waardeloos vindt op het moment dat je stigmatiseert . Benieuwd of dit voor anderen ook zo is belegden wij een eerste bijeenkomst* met mensen met ervaringskennis rond zelfstigma. Hier bleek dat schaamte niet per se voor iedereen een … Lees verder

Zelfstigma en schaamte

Zelfstigmatisering door mensen met psychische aandoeningen is een vorm van sociale en maatschappelijke zelf-uitsluiting die vaak nog ondermijnender is dan de aandoening zelf. De onderzoeker Weiss deed op grond van zijn bevindingen in 2001 de uitspraak dat ‘stigma een grotere bron van lijden is dan de ziekte zelf’.  Zo’n twintig jaar geleden werd er in … Lees verder

Verplicht ‘vrijwilligerswerk’: grijp je kans!

Het is een bekend gegeven dat het niet makkelijk is om werk te vinden als je lange tijd werkloos bent en/of te maken hebt met gezondheidsproblemen zoals psychische aandoeningen. Je weet niet goed meer waar je kwaliteiten liggen en ook is je werkritme weg. Je denken en doen wordt star en traag. Zeker als het … Lees verder

Hoe vertel ik het mezelf!

Ik heb vaak gevonden dat je als ervaringsdeskundige op het gebied van psychische problematiek, in je werk zoveel mogelijk je ervaring impliciet moet inzetten. Daarmee bedoel ik dat je niet per se aan iedereen kenbaar hoeft te maken dat je ervaringsdeskundige bent of wat je diagnosen zijn om het cliëntperspectief in je werk functioneel te … Lees verder

Misverstanden rond borderline

Onlangs had ik een discussie over een bepaald kenmerk van mensen met borderline. Namelijk dat zij manipulatief zouden zijn en derhalve niet altijd serieus genomen hoeven te worden. Bij zulke uitspraken maan ik mezelf altijd tot tien te tellen. (“Die borderliners ook, die om het minste of geringste uitbarsten in onbeheerste woedeaanvallen.”) Zelf in het … Lees verder

Twitter

Archief

Categorieën