//
je leest...
GG(z)-zaken, Werk en Psyche

Hoe vertel ik het mezelf!

Ik heb vaak gevonden dat je als ervaringsdeskundige op het gebied van psychische problematiek, in je werk zoveel mogelijk je ervaring impliciet moet inzetten. Daarmee bedoel ik dat je niet per se aan iedereen kenbaar hoeft te maken dat je ervaringsdeskundige bent of wat je diagnosen zijn om het cliëntperspectief in je werk functioneel te kunnen hanteren. Dat de mate waarin je jezelf op voorhand kenbaar maakt als ervaringsdeskundige afhankelijk is van het doel dat je op dat moment beoogt.

Het ligt waarschijnlijk een beetje aan je achtergrond en de mate waarin je jezelf accepteert met je psychische aandoening(en), of je je prettig voelt bij het noemen van je diagnose(n). Ook ligt het aan de soms twijfelachtige diagnosestelling in de geestelijke gezondheidszorg, waardoor het vaak handiger werkt om de symptomen uit te leggen waar je last van hebt, in plaats van je diagnose te noemen.

Om drie redenen ben ik een beetje afgestapt van het al te rigide hanteren van deze aanpak. Allereerst de workshop voor werkgevers/leidinggevenden van Marieke Sweens, waarin zij begint met de zin: ‘Ik ben Marieke, ik ben getrouwd, heb een hond en ik heb borderline’. Die vond ik eigenlijk wel sterk. Daar waar ik in voorlichtingswerk een aanhanger bleek van  het ‘opschorten van ongeloof’ brengt haar methode mensen aan het begin van de presentatie al bij de les.

Een dag later woonde ik de presentatie van Reda Haouam, ervaringsdeskundige op het gebied van dwarslaesie, bij. De optie impliciet inzetten van ervaringskennis is bij hem lastig omdat hij in een rolstoel zit. Men zal hem wellicht vaak vragen naar zijn eigen ervaringen. Ik herkende echter het één en ander in zijn verhaal (qua omgaan met en benutten van kansen en mogelijkheden dan) en als je dat op dat moment kenbaar maakt dan heb je een gesprek waar anderen ook weer op kunnen reageren.

En tenslotte het op de kaart zetten van ervaringsdeskundigheid zelf. Het inzetten ervan wordt steeds meer gewaardeerd als kunde, mede door de gecertificeerde opleidingen ervoor. Op een bijeenkomst voor  mensen die ervaringskennis inzetten in hun werk hoorde ik van een nieuwe opleiding voor mensen met een verstandelijke handicap. Ook al blijf ik erbij dat je in je werk het cliëntperspectief kunt hanteren zonder dat je per se jezelf kenbaar maakt als ervaringsdeskundige is het wel oppassen dat je het niet zó impliciet inzet dat je het zelf bijna ‘vergeet’ en zo misschien kansen onbenut laat.

Advertenties

Over Monique van Biezen

Voorlichting en Beleid Contact: mvanbiezen@lumen-hollandrijnland.nl

Reacties

2 gedachtes over “Hoe vertel ik het mezelf!

  1. Mooi verhaal! In alle opzichten!

    Groeten Bart

    Op 6 nov. 2012 om 22:13 heeft monique van biezen het volgende geschreven:

    > >

    Geplaatst door sjeekspier | november 6, 2012, 9:40 pm
  2. Inderdaad Monique. Zoiets bedoelde ik vorig jaar bij een eerdere blog … Het ga je goed!

    Geplaatst door Edo | juni 29, 2013, 4:11 pm

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Twitter

Archief

Categorieën

Advertenties